ارتباطات شهر

ارتباطات شهر

رشتکده -شهر ارتباطی، شهری است که شهروندانش قدرت گفت و گو با یکدیگر و همچنین مهارت های گفت و گو را دارا هستند. در این شهر داد و ستد و تعامل در بین افراد جاری و ساری است. در شهر ارتباطی بین فرد و جامعه یک پیوستگی وجود دارد که در عین حال تنوع و تجارب یکدیگر را در جهت پیشرفت خود و جامعه می پذیرند؛ تا جایی که به ساز و کارهای حل اختلاف نیز تن می دهند.

دهکده جهانی مک لوهان که حدود ۳۰ سال پیش و کلبه های الکترونیک و مجازی بودن ارتباطات در شهرها که به تازگی مطرح شده، بدین معناست که در این دهکده افراد یکدیگر را می شناسند و به هم اطمینان دارند. در این بین این سوال مطرح می شود که در کلانشهرهایی که ما در آن ها زندگی می کنیم چقدر مکان های گفت و گو وجود دارد؟ به چه میزانی می توانیم به بکدیگر اطمینان کرده و با هم گفت و گو کنیم؟

همسایگی و ارتباطی که در روستاها وجود دارد، در شهرها به هیچ عنوان نیست چراکه در روستاها افراد نزدیکی و آشنایی بیشتری با یکدیگر دارند و در این بین اطمینان خاطر نیز در روستاها وجود دارد که متاسفانه این موارد را در شهرها نمی بینیم. در شهرها هم مکان گفت و گو و هم فضای گفت و گو تضعیف شده است که این موارد بسیار نگران کننده است و باید هرچه سریع تر راهکار و چاره ای برای آن اندیشید.

در شهر ارتباطی هویت شهروندی وجود دارد. این در حالی است که در بافت شهری کاملاً مشخص است که هر فرد چه مشخصه هایی دارد. در حال حاضر نمی توانیم در شهرها ادعا کنیم که هویت شهری وجود دارد؛ چراکه در قرن حاضر این موضوعات بسیار کم رنگ شده است.

در این راستا شهر غیرارتباطی در کنار شهر ارتباطی قرار می گیرد. شهر غیرارتباطی شهری بدقواره و دفرمه است. در اینجا بحث توسعه نامتوازن نیز مطرح می شود. منظور از توسعه نامتوازن نوعی انقطاع بین سنت های قدیم و جدید است. در توسعه نامتوازن، رشد ناموزون ارتباطی بین بخش های مختلف وجود ندارد.